claps.gr

(Text in english)


Το διαμάντι της εναλλακτικής ποπ στο Λονδίνο.


Αν την ακούσεις να μιλάει, από τις πρώτες κιόλας λέξεις καταλαβαίνεις τη σχέση της με την Ελλάδα. Η Ελληνο-Ουαλή Μαρίνα Διαμάντη, είναι μια πολλά υποσχόμενη μουσικός με Έλληνα πατέρα και Ουαλή μητέρα. Αν και τα ελληνικά της είναι σπαστά, με την αγαπημένη της γιαγιά Λαμπρινή Διαμάντη (yiayia, όπως τη λέει η ίδια με την αγγλική προσφορά της) έχει τη σχέση που διατηρούμε όλοι με τους παππούδες μας. Και κάτι παραπάνω: αν και η γιαγιά της δε θα έπιανε ποτέ μικρόφωνο για να τραγουδήσει ποπ μελωδίες με ηλεκτρονική βάση, όπως η εγγονή Μαρίνα, σε εκείνη οφείλει την εκπληκτική φωνή που μπορεί να πιάσει υψηλές νότες. "Έχει την πιο όμορφη φωνή που έχω ακούσει", θα πει, για να προσθέσει ταπεινά: "Πολύ καλύτερη από τη δική μου". Στο μυαλό της Μαρίνας συνυπάρχει το όνειρο της γιαγιάς που δεν έγινε πραγματικότητα: να γίνει τραγουδίστρια. "Εκείνη μου έδωσε όλη την αποφασιστικότητα, το κουράγιο και την ελπίδα να πετύχω", λέει.


Έχοντας ζήσει μόλις μία διετία στην Ελλάδα όταν ήταν πιτσιρίκα, και αργότερα στην Ουαλία, όπου παρακολουθούσε σχολείο θηλέων, πέρασε τα δύο τελευταία σχολικά χρόνια στην Αθήνα, φοιτώντας στο St. Catherine' s British Embassy School. Το 2004, μόλις τελείωσε το σχολείο, έφυγε μόνη της για το Λονδίνο χωρίς να έχει πιάσει μικρόφωνο στα χέρια της, με μόνη αποσκευή μια ακατέργαστη φωνή και την επιθυμία να φτιάξει μουσική. Μέχρι σήμερα έχει κατορθώσει να παίξει στο σπουδαιότερο φεστιβάλ του κόσμου, το φεστιβάλ του Glastonbury, να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον στις διαδικτυακές κοινότητες και τον ξένο μουσικό Τύπο -και να φτιάχνει θαυμάσια τραγούδια.


"Ήμουν πολύ ντροπαλή ως έφηβη. Ντρεπόμουν να πω στους δικούς μου ότι ήθελα να ασχοληθώ με τη μουσική. Δεν είχα τραγουδήσει ποτέ δημόσια. Δεν είχα γράψει κανένα τραγούδι. Δεν έπαιζα πιάνο μέχρι τα 19 μου. Άρχισα να παίζω με ένα παλιό keyboard που είχαμε στην οικογένεια μου για 14 χρόνια. Ήταν δώρο από τον παππού μου. Οι γονείς μου ήθελαν να φύγω για το εξωτερικό, όμως ήλπιζαν ότι θα σπούδαζα κάτι πιο "πραγματικό", ίσως Διοίκηση Επιχειρήσεων." Δεν τους είπα τι είχα σκοπό να κάνω. Εκ των υστέρων, κατάλαβα ότι μπορεί εξαρχής να με υποστήριζαν, γιατί τώρα το κάνουν με όλη τους την καρδιά", λέει η ίδια. Όταν έφτασε στο Λονδίνο, άρχισε μαθήματα χορού και σπούδασε για λίγο μουσική τεχνολογία, όμως κάτι της έλεγε ότι έπρεπε να επικεντρωθεί στο δημιουργικό κομμάτι και όχι στα τεχνικά ζητήματα. "Έκανα πάρα πολλές συναυλίες, καμία όμως δε μου έδωσε την ώθηση που ήθελα. Η λύση ήρθε από το Myspace, βρέθηκα με κάποιον μάνατζερ που με βοήθησε, αλλά λίγο αργότερα χωρίστηκαν οι δρόμοι μας", θυμάται. Για να βρει κάποια δισκογραφική που της ταιριάζει, έκανε 14 ραντεβού. "Είμαι ιδιότροπη και θέλω τα πράγματα να γίνονται με τον τρόπο μου - από τη στιγμή που με αφορούν". Και όσον αφορά κάποιο καινούργιο τραγούδι η ίδια λέει: "Ασχολούμαι συνέχεια με πρακτικά ζητήματα τώρα. Δεν έχω χρόνο να ζήσω κάτι άλλο ώστε να μπορώ να το διηγηθώ σε κάποιο τραγούδι μου". Να σημειωθεί ότι το πρώτο της σινγκλ "I am not a robot", που μιλάει για το πως στην εποχή μας ξεχνάμε την ανθρώπινη πλευρά μας, έκανε αίσθηση από την πρώτη κιόλας στιγμή όσο λίγα του είδους του και έγινε θέμα συζήτησης σε όλα τα ξένα μπλογκ. Ποια είναι αυτή Η Μαρίνα; Είναι συγκρότημα ή σόλο; Το όνομα Marina and the Diamonds βγαίνει από το επώνυμο της, Διαμάντη. Κατά βάση είναι σόλο καλλιτέχνης, αν και στη σκηνή εμφανίζεται με μπάντα. Στο βίντεο του "I am not a robot" εμφανίζεται καλυμμένη με μπογιά που λαμπυρίζει σε έντονα χρώματα ή με το πρόσωπο βαμμένο ολόμαυρο. Ξέρει καλά να χρησιμοποιεί την εικόνα της για να κερδίσει τις εντυπώσεις. "Πάντοτε ενδιαφερόμουν να συνδυάσω μουσική και εικόνα. Θεωρώ πολύ σημαντικό για την ποπ - ηλεκτρονική μουσική να έχει δυνατή εικόνα στις συναυλίες. Από την άλλη μεριά, όσο και αν έχω επηρεαστεί από μουσικούς, θα έλεγα ότι περισσότερο εμπνέομαι από σχεδιαστές ρούχων, όπως από τη Vivienne Westwood. Δεν ακούω πολύ μουσική, περισσότερο τροφοδοτώ τη φαντασία μου μέσα από σελίδες περιοδικών. Αισθάνομαι ότι εκεί δεν υπάρχουν όρια, κανόνες, και έτσι βγαίνουν οι πραγματικά νέες ιδέες. Αυτές είναι και ο στόχος μου: να δημιουργήσω εικόνες μέσα από τη μουσική", λέει.


Ο πρώτος που χρησιμοποίησε το βίντεο σε τέτοιο βαθμό ήταν ο Μάικλ Τζάκσον. Πώς ένοιωσε η Μαρίνα όταν έμαθε για το θάνατο του; "Άκουσα μουσική του όταν ήμουν 4-5 ετών. Δεν έχω επηρεαστεί βαθιά από αυτόν, όχι συνειδητά, παρά μόνο στο επίπεδο ότι επηρέασε την πορεία της ποπ μουσικής. Όποτε διάβαζα γι' αυτόν, τον λυπόμουν, γιατί προφανώς είχε πολύ ταραγμένη ζωή. Στεναχωρήθηκα που πέθανε αλλά δεν εξεπλάγην. Έμοιαζε πολύ άρρωστος εδώ και αρκετά χρόνια. Και από την άλλη, χάρηκα που επιτέλους θα σταματούσαν όλα τα σκάνδαλα γύρω από το άτομο του", σημειώνει. Εκείνη μουσικά επηρεάστηκε από τους "Distillers, την Patti Smith, την PJ Harvey, τον Daniel Johnston, τους No Doubt, τους Yeah Yeah Yeahs. Ο πατέρας μου ακούει συνέχεια ελληνική μουσική. Ξεχωρίζω το Σωκράτη Μάλαμα και τη Χάρις Αλεξίου. Κάποιοι άνθρωποι λένε ότι οι μελωδίες μου είναι ξεχωριστές. Αν αυτό ισχύει, σίγουρα οφείλεται στην ελληνική μουσική που έχω ακούσει και έχει περάσει υποσυνείδητα στον τρόπο που γράφω", λέει σεμνά. Δεν είναι όμως μόνο η ελληνική μουσική που έχει περάσει στο μυαλό της. "Αυτό που μου αρέσει είναι ότι οι Έλληνες είναι πιο συνειδητοποιημένοι πολιτικά και αντιδρούν σε αυτά που τους συμβαίνουν. Ο πατέρας μου με έβαζε από μικρή να διαβάζω "Καθημερινή" και πάντα μου έλεγε να διαμαρτύρομαι γι' αυτά που με ενοχλούν", λέει. Είναι βέβαια και αυτή η ιδιαίτερη σχέση της με την αγαπημένη της γιαγιά Λαμπρινή. "Τη βλέπω κάθε χρόνο που έρχομαι στην Ελλάδα. Η φωνή της είναι συνέχεια μέσα στ' αυτιά μου: Μαρίνα, θέλεις φακέεες;", λέει στα ελληνικά.