claps.gr

Αλέκος Συσσοβίτης. (Text in english)


"Όταν κάνω κάτι θέλω να το κάνω πάντα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο."


Η συνέντευξη παραχωρήθηκε από τον ηθοποιό Αλέκο Συσσοβίτη λίγο μετά τα εγκαίνια του πολυχώρου τέχνης "Faust". Έκτοτε στηρίζουμε τον συγκεκριμένο χώρο ως χορηγοί επικοινωνίας.


Ε: Αλέκο Συσσοβίτη πρώτα απ' όλα ένα μεγάλο ευχαριστώ για το γεγονός ότι μιλάς στο διαδικτυακό μας κανάλι. Να πούμε βέβαια ότι βρισκόμαστε στον πολυχώρο τέχνης "Faust" όπου πρόσφατα δημιουργήθηκε από εσένα και τους συνεργάτες σου. Πριν όμως μιλήσουμε γι' αυτόν τον πολύ όμορφο χώρο ως εισαγωγή θα θέλαμε να ακούσουμε δύο λόγια για την ιστορική σου καλλιτεχνική διαδρομή. Γιατί απ' όσο ξέρω δεν έχεις ξεκινήσει πηγαίνοντας σε κάποια δραματική σχολή αλλά ξεκίνησες αρχικά με άλλα πράγματα και στο θέατρο μπήκες λίγο "σφήνα".

Αλέκος Συσσοβίτης: Η αλήθεια είναι ότι είχα ξεκινήσει από χώρους σαν κι αυτόν. Δηλαδή πιτσιρικάς γύρω στα 16 - 17 άρχισα να εργάζομαι σε μπαράκια ως dj μάλιστα και ξεκινώντας από Θεσσαλονίκη. Μπήκα, λοιπόν, πίσω από τα πικάπ γιατί τότε είχαμε τους δίσκους βινυλίου και όχι τα cd. Γαλουχήθηκα έτσι καλά στην περίοδο της δεκαετίας του '80 σε μια σκηνή μαύρη, λευκή, ροκ, τζαζ, φάνκ, σόουλ κτλ όπου μπόρεσα έτσι να περάσω μια τετραετία πίσω από τα πικάπ και πραγματικά να χαρώ σε εκείνη τη μετά-εφηβική περίοδο αυτό που λέμε "γνωριμία με τη μουσική. Συστήθηκα με τη μουσική. Όχι σαν μουσικός καλλιτέχνης αλλά σαν ένας άνθρωπος που έπαιζα τη μουσική στα πικάπ και την ευχαριστιόμουν πολύ. Μετά πέρασα πίσω από τα μπαρ και βρέθηκα έτσι στη Μύκονο, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη όπου αυτό κάποια στιγμή ήρθε και ολοκληρώθηκε περίπου στο τέλος του '90. Στη συνέχεια ήθελα να αλλάξω κατεύθυνση και πλεύση και ασχολήθηκα με τη μόδα. Η μόδα ήταν μια περίοδος γύρω στα δύο χρόνια. Μετά τη μόδα κάποια στιγμή ο Γιώργος Πανουσόπουλος ο κινηματογραφιστής έκανε την "Ελεύθερη κατάδυση" -πολύ σημαντικός Έλληνας σκηνοθέτης που τον γνωρίζουμε όλοι μας- όπου έψαχνε για κάποιον μη ηθοποιό. Κατά τύχη ο άνθρωπος που έκανε το cast με πέτυχε σε ένα club μέσα και μου έκανε την πρόταση. Το σκέφτηκα, πήγα, τον γνώρισα χωρίς να έχω σπουδάσει κάτι και μπήκα στα δοκιμαστικά για την ταινία όπου τελικά υπήρξε η αλληλοεκτίμηση και τελικά συνεργαστήκαμε και ανέλαβα το ρόλο που ήταν και μεγάλος ρόλος σε μια σπουδαία ταινία. Ήταν δύσκολο για μένα αλλά ήταν τελικά ένα εγχείρημα όπου πραγματικά το χάρηκα. Αυτό λοιπόν με έφερε μέσα στην υποκριτική. Δεν έχω σπουδάσει όπως είπα και προηγουμένως και σπούδασα ουσιαστικά ως αυτοδίδακτος επάνω στο σανίδι σ' αυτή την 15ετή πορεία μου στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Στη συνέχεια η μία εμπειρία μου έφερε την άλλη. Αυτή η εμπειρία που απέκτησα στον κινηματογράφο μου έδωσε τη δυνατότητα κάποια στιγμή να δεχτώ μία πρόταση - πρόσκληση από το Γιάννη Χουβαρδά, τον διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου τώρα, που τότε είχε το θέατρο "ΑΜΟΡΕ". Και πραγματικά και εκεί βρέθηκα σε ένα πολύ παρθενικό "γήπεδο" χωρίς να έχω καμία παιδεία και καμιά σπουδή και το λέω και με μία αναστολή γιατί στην πορεία κατάλαβα τις δυσκολίες που υπάρχουν στο θέατρο τεχνικές και μη. Αλλά το τόλμησα. Μπόρεσα έτσι κάπως άγουρα αλλά με μεγάλο αυθορμητισμό, πολύ αλήθεια αλλά και με ένα συναίσθημα ισχυρό, να ανταπεξέλθω στο ρόλο που έκανα τότε. Μάλιστα καλά γιατί ήρθαν και καλές κριτικές. Τα τελευταία 15 χρόνια έχω μια καλή πορεία όπου υπάρχουν στο ενεργητικό μου τουλάχιστον 14 μεγάλες παραστάσεις, 7-8 σήριαλ στην τηλεόραση αλλά και κάποιες κινηματογραφικές δουλειές. Δόξα τον Θεό, μια χαρά πάμε.


Ε: Πάμε λίγο τώρα να μας μιλήσεις για τον πολυχώρο "Faust".

ΑΣ: Ουσιαστικά έχουμε κλείσει ένα νεοκλασικό διατηρητέο στο κέντρο της Αθήνας. Βρισκόμαστε Καλαμιώτου 11 και Αθηναϊδος 12.


E: Να πούμε ότι έχει δύο εισόδους και από τη μία και από την άλλη μεριά.

ΑΣ: Σωστά. Είναι ένα διαμπερές κτίριο όπου χρησιμοποιούμε τη μία είσοδο από τον πεζόδρομο ώστε να έχουμε μια ωραία εισαγωγή του κόσμου από μια ιδιωτική στοά που υπάρχει στο χώρο. Και μετά έχουμε μια διανομή τριών χώρων όπου αξιοποιήσαμε τον πρώτο υπάρχοντα, αυτόν που βρισκόμαστε τώρα, που είναι το bar με το live stage. Εδώ θα γίνονται μουσικά και μουσικοθεατρικά events. Ευελπιστούμε να δώσουμε το δικαίωμα σε καλλιτέχνες να συνεργαστούν (μουσικούς, χορευτές και ηθοποιούς αλλά και ανθρώπους που ασχολούνται με video art), και να δημιουργήσουν κάτι διαφορετικό, ζωντανό, πειραματικό αν γίνεται και εναλλακτικό. Και όχι μόνο γιατί θα πατάμε και σε κλασσική δομή. Θα έχουμε δηλαδή αρκετές τζαζ βραδιές με καλέσματα και από το εξωτερικό που θα αφορούν και μεμονωμένους καλλιτέχνες αλλά και μουσικά σχήματα. Επίσης επειδή μας αρέσει και η λατινική ζώνη θα έχουμε και καλέσματα αφρομπραζίλο. Γενικά θα δημιουργήσουμε μια μουσική ομπρέλα που θα δώσει το δικαίωμα στον κόσμο να δει κάτι ενδιαφέρον και ωραίο σ' ένα χώρο που νομίζουμε ότι έχει μια αισθητική που του πηγαίνει κάτι τέτοιο. Μακάρι να μπορέσουμε να υιοθετήσουμε και τη "συνταγή" του μιούζικαλ που είναι σχετικά δύσκολο στην Ελλάδα γιατί το ρεπερτόριο μας είναι περιορισμένο, αλλά εδώ είμαστε και καλούμε τους καλλιτέχνες να συνδράμουν σ' αυτή την προσπάθεια.


Ε: Δύο πράγματα θα ήθελα να επισημάνω στο σημείο αυτό. Πρώτον ο χώρος μου δίνει την εντύπωση ότι τον ψάξατε πολύ για να καταλήξετε εδώ. Και δεύτερον μια ερώτηση. Γιατί "Faust" και αν αυτή η λέξη "κρύβει" πίσω της κάτι αναφερόμενη σ' αυτό τον συγκεκριμένο χώρο.

ΑΣ: Κατ' αρχήν όταν κάνω κάτι θέλω να το κάνω πάντα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και γι' αυτό και βάζω τον καλύτερο εαυτό μου προκειμένου να το πετύχω. Έκανα μια πολύ μεγάλη έρευνα αγοράς και είδα περίπου 50 χώρους πριν καταλήξω εδώ σε μία ζώνη από το Μαρούσι μέχρι τον Πειραιά. Τελικά αποφασίσαμε να είμαστε στο κέντρο της Αθήνας, εδώ που συμβαίνουν τα πράγματα. Και μάλιστα στο ιστορικό κέντρο που θεωρώ ότι είναι η πιο όμορφη γειτονιά της Αθήνας δηλαδή από το Σύνταγμα μέχρι το Μοναστηράκι. Με πολύ ωραία παλιά κτίρια, με ωραίους πεζόδρομους και με χαρακτήρα από την παλιά Αθήνα. Έτσι αποφασίσαμε να πάρουμε αυτό το κτίριο που ναι μεν έχει μικρότερους χώρους αλλά έχει τρεις χώρους. Ο ένας πάνω από τον άλλο. Θα δημιουργήσουμε λοιπόν εκτός από το bar που είναι εδώ στο ισόγειο ένα φουαγιέ με εικαστικό χαρακτήρα στον πρώτο όροφο. Και στον δεύτερο όροφο θα κάνουμε ένα θεατράκι για 65 περίπου καθούμενους όπου θα είναι μεταφερόμενα τα καθίσματα του έτσι ώστε η σκηνή να μπορεί να μεταφέρεται μπρος, πίσω, δεξιά, αριστερά. Και επίσης να μπορεί να φιλοξενεί και χορευτικές παραστάσεις. Θέλουμε να υπάρχουν παραστάσεις θεατρικές, μουσικές, εικαστικές, κινηματογραφικές (π.χ. video art) ή και ποίηση, αναλόγιο, λογοτεχνία κτλ. Δηλαδή να υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να βρουν την στέγη τους εδώ. "Faust" λέγεται λόγω όλων αυτών. Επειδή ο μύθος του "Faust" έχει ακουμπήσει τη λογοτεχνία, την κλασσική μουσική περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη τέχνη άρα σε προέκταση όλα τα μουσικά είδη αλλά και όλες τις υπόλοιπες τέχνες και βασικά το θέατρο. Ο Γκαίτε έγραψε τον "Φάουστ" ένα από τα μεγαλύτερα θεατρικά έργα που προσωπικά του έχω μεγάλη αδυναμία και επειδή είναι ένα έργο που διαπραγματεύεται την πάλη του καλού και του κακού κάτι που όλοι μας έχουμε μέσα μας αλλά και επειδή η λέξη "Φάουστ" στη ρίζα της είναι η λατινική "Faustus" που σημαίνει "ευοίωνος, τυχερός" κάτι που δεν το γνωρίζει ο κόσμος και νομίζει ότι ο "Faust" ταυτίζεται με το Διάβολο πράγμα που δεν ισχύει. Για όλους αυτούς τους λόγους και επειδή είναι ένα βαθύ κείμενο αλλά και επειδή η ετυμολογία της λέξης σημαίνει κάτι που είναι τυχερό, αποφασίσαμε να δώσουμε στο χώρο μας αυτό το στίγμα.

Αλέκο Συσσοβίτη σ' ευχαριστούμε πάρα πολύ που ανοίξατε τις πόρτες σας στο διαδικτυακό μας κανάλι αλλά και για την εμπιστοσύνη σας στο "πρόσωπο" μας ως χορηγούς επικοινωνίας. Είμαστε κοντά σας πάντα.


ΑΣ: Κι εμείς με τη σειρά μας ευχαριστούμε πολύ.