claps.gr

(Text in english)


DUSK: THE TIME IS NOW.


“Όλα είναι φήμες .. φήμες του παρελθόντος που έγιναν κανόνες, γεγονότα θα τα έλεγε κανείς αναλόγως από πού θα τα δεις.” //Yenesis


Oι συγκεκριμένοι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από έναν αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο που αμφισβητούσε τον κανόνα υποστηρίζοντας ότι η μόνη βάση πάνω στην οποία στηρίζονται οι βεβαιότητες και προβλέψεις μας για το μέλλον είναι η γνώση γεγονότων που έγιναν στο παρελθόν άρα δε φέρουν καμία σιγουριά για το μέλλον εξ ου & ο επόμενος στίχος : « Ο μόνος λόγος που ξέρεις ότι αύριο θα ανατείλει ο ήλιος είναι γιατί έχει έρθει τόσες φορές να μας βρει .. & αν αύριο δεν έρθει .. ;» που ήταν κύριο παράδειγμα της θεωρίας του.


“Homeless thoughts for a sheltered brain
Cherish your feelings away ahead
Feel you're life like midnight train
Just don't swallow the truth not yet “ // OMD


Λένε ότι σοφός είναι αυτός που σκέφτεται όσο πρέπει .. αλλά καμιά φορά ακόμα & τα φωτισμένα μυαλά κατακλύζονται από επιβλαβείς σκέψεις & εκεί κάπου προσεύχομαι για την ελευθερία βασισμένη στα συναισθήματα & μια ζωή έξω από την «αλήθεια» του συνόλου που κατατρώει τον άνθρωπο & τον εγκλωβίζει.


“Bright red curtains hide the stage
Our well-fed rage
Dressed up people used up coals
Collecting our souls” // Debut of crossing the Lines


Μια δραματική απεικόνιση της ανταγωνιστικότητας & της δίψας για αίμα που διέπει την κοινωνία ανά τους αιώνες .. με άλλα πρόσωπα κάθε φορά . Μια παράσταση , δυο εραστές // αγαπημένοι καλούνται να έρθουν αντιμέτωποι προς τέρψιν των «καλοντυμένων» θεατών & αυτουργών. Η μάχη παίρνει μέρος αλλά η αγάπη παραμένει αναλλοίωτη στο τέλος.


“Silent sea silver moon light
Bring out and freeze all of my fright
shred it to pieces tare it apart
and please will you mend my broken heart?” // Eve


Ο καθένας εναποθέτει την πίστη του & νιώθει μεγαλύτερος & ασφαλής κάπου .. Το πάπλωμα που μπορεί να σκεπάσει τις σκιές μου & να επουλώσει τις πληγές μου είναι ο Ήλιος, η Σελήνη & η Θάλασσα.


“Hide in the bushes my love
I'll come when the sun has set
Light of darkness I'll bare
My fortress is almost done
Made from purple shiny grains of sand” // Fear of Trouble


Όταν σε καλεί ο Έρως , λοιπόν , θέλεις χρόνο να φτιάξεις ένα «φρούριο» ώστε να προφυλαχτείς .. έναν πύργο που γνωρίζεις προκαταβολικά ότι είναι τόσο εύθραυστος όσο ένα κάστρο στην άμμο.


“Placed a stopping sign to my heart and mind
To the windows so I don't walk through them
Put my sit belt on "boy, I feel reborn"
For a fatal ride of asphyxiation... But I'm on fire.... “ Fire


Επιχείρησα κάποτε να ζήσω μια «κανονική» ζωή αλλάζοντας διαμέρισμα (το οποίο ήταν πιο ασφαλές αλλά δεν είχε θέα) & πολλά άλλα & όμως ένιωθα ότι πνιγόμουν.


“Breathless times call for restless minds
Always fragile always weak but always free”


Οι μεγάλες στιγμές καλούν για ανήσυχα μυαλά.. γιατί μπορεί να είσαι αδύναμος & εύθραυστος αλλά πάντα Ελεύθερος.


Save the Pain for the Daylight // in the Sun


Είναι στίχος τον οποίο έχω δανειστεί από την ταινία «Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλει» & αναφέρεται, όπως & όλο το υπόλοιπο κομμάτι, στο πως τα προβλήματα & τις καταστάσεις τα σκεφτόμαστε & τα βιώνουμε καλύτερα υπό το φως του Ήλιου.


“Blood is dripping from our hands and all we do is rinse” //Questions of Existence


Θεωρώ ότι οι άνθρωποι, στην πλειοψηφία , αναγνωρίζουμε τα προβλήματα & τα εγκλήματα της ανθρωπότητας αλλά επιλέγουμε να μένουμε αδρανείς απέναντι τους ή ακόμα & να συναινούμε σε αυτά ως σύγχρονοι Πιλάτοι.


“Our children lie dead and all you say is pray” // Questions of Existence


Πριν χρόνια συνέβη ένας μεγάλος σεισμός στην Αΐτή & πολλά από τα θύματα ήταν παιδιά. Κάτι τέτοιες στιγμές εξοργίζομαι με τον "Θεό" τουλάχιστον αυτόν που παρουσιάζει η εκκλησία & περισσότερο με την ίδια για την παθητική της στάση απέναντι σε κρίσεις της ανθρωπότητας, τη συσσώρευση του πλούτου & τα εγκλήματα της σε διάφορες περιόδους (Ιερά Εξέταση, Σταυροφορίες κλπ.). Αυτό βέβαια όσο αναφορά ένα μέρος της πάντα, υπάρχουν & φωτεινές εξαιρέσεις.


“Take my eyes to see your mirror's reflection, it's just another perfection.” // Slipping Beauty


Καμιά φορά απογοητευόμαστε από το απραγματοποίητο των ονείρων μας , τα οποία μοιάζουν να ξεγλιστρούν από τα χέρια μας. Η πίστη στον ίδιο μας τον εαυτό κλονίζεται & είναι πολύ όμορφο όταν ένας άνθρωπος βλέπει σε εσένα το Φως ακόμα & στο σκοτάδι.


“Tell me beloved Adam why you're so free of guilt
since you didn't stop our fall it's your sin too to keep” // Snake behind my back


Έχω παρατηρήσει ότι η ενοχικότητα υπήρξε πάντα μοχλός χειριστικότητας εν αρχή της Εύας & στη συνέχεια πολλών από εμάς. Ο Αδάμ υπήρξε συνένοχος & όμως στην Εύα δόθηκε το αιώνιο στίγμα της αμαρτίας.


“Like a feather like a leave call it whatever your eyes see it's only lies or just me so why don't you trust me” // Dolphin


Ένα φύλλο με ένα φτερό μπορούν να πάρουν πολύ παρόμοια μορφή στην αποτύπωση τους σε ένα κόσμημα πχ. Tο θέμα είναι τι θέλουμε να δούμε.. όπως & στους ανθρώπους. Όταν κοιτάς αυτόν που αγαπάς με καχυποψία δεν μπορείς να μεταλάβεις αγάπη παρά μόνο αγωνία. Καμιά φορά είναι προτιμότερο να παίρνεις το ρίσκο να εμπιστευτείς έναν άνθρωπο παρά να μένεις δύο βήματα μακριά.


“It's just the heady perfume from a plane white rose , my father's home Reminding me the beautiful presents of life are kept inside A tacky dirty dusty box well life's a fox I guess It's made for those who pace not run
Not trying to impress anyone” // In the Sun


Υπήρχε μια τριανταφυλλιά στο πατρικό μου που έβγαζε τα πιο ταπεινά λευκά τριαντάφυλλα.. όμως κάθε φορά που έβγαινα από το σπίτι σταματούσα να τα μυρίσω & το άρωμα τους με γέμιζε μαγεία. Τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή είναι τα πιο απλά & μπορούν να τα δουν μόνο όσοι δεν τρέχουν αλλά βαδίζουν.