claps.gr

Evita Simoni. (Text in english)


Εμείς οι άνθρωποι, δυστυχώς, τις περισσότερες φορές εντυπωσιαζόμαστε από την πρόσοψη των πραγμάτων και όχι από την ουσία. Για να το θέσω πιο απλά, μας εντυπωσιάζει το περίβλημα παρά το περιεχόμενο. Και βέβαια επειδή το γεγονός αυτό έχει τις προεκτάσεις του σε όλες τις πτυχές της ζωής μας, μερικές φορές και το επάγγελμα του φωτογράφου γίνεται δέσμιο τέτοιων καταστάσεων. Για παράδειγμα, μου αρέσει πάντα να παρατηρώ πως "κινείται" ένας φωτογράφος μέσα στο χώρο την ώρα που φωτογραφίζει. Ας πούμε σε ένα live. Ακόμα και ο τρόπος που "ξεδιπλώνει" τα σύνεργα του πριν ξεκινήσει τη φωτογράφιση και στη συνέχεια ο τρόπος που κρατάει την κάμερα αρχίζοντας τα κλικς, δείχνουν πιστεύω κάποια πράγματα. Και δεν χρειάζεται να' έχεις πολύ εμπειρία προκειμένου να καταλάβεις αν κάποια πράγματα γίνονται απλά και μόνο για εντυπωσιασμό ή πράγματι επί της ουσίας. Με την Εβίτα είχα την ευκαιρία να συναντηθώ μαζί της σε αρκετά lives. Από την πρώτη στιγμή κιόλας ένα πράγμα είναι αυτό που με γοήτευσε στον τρόπο δουλειάς της. Δουλεύει πάντα "χαμηλόφωνα". Ή με χαμηλούς τόνους, αν το θέλετε διαφορετικά. Μάλιστα, τόσο "χαμηλόφωνα" που αν δεν ξέρεις ότι είναι φωτογράφος δε θα το καταλάβεις παρά μονάχα την τελευταία στιγμή όταν πια θα έχει "σημαδέψει" με τη μηχανή της το θέμα της. Και το σίγουρο είναι ένα. Όταν η Εβίτα αρχίζει να "σημαδεύει" μπορείς να είσαι βέβαιος ότι το τελικό αποτέλεσμα της φωτογράφισης θα είναι εντυπωσιακό. Γιατί όταν ο αυθορμητισμός και η αυτοπεποίθηση ενός φωτογράφου συναντάει τον επαγγελματισμό, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να εντυπωσιάζει και να γοητεύει όσους το παρακολουθούν. Εβίτα σ' ευχαριστούμε για την αποδοχή σου να απαντήσεις στις ερωτήσεις μας. Υποστηρίζουμε εσένα και τη δουλειά σου γιατί το κάνεις με πάθος.


Εβίτα, μαζί σου θα ξεκινήσω λίγο ανάποδα. Παρακολουθώ εδώ και καιρό με μεγάλο ενδιαφέρον την εκπληκτική φωτογραφική δουλειά που παρουσιάζεις σε όλα τα επίπεδα (φωτογραφίσεις καλλιτεχνών, μόδα, κοινωνικά events, φύση κτλ), και βλέπω ότι υπερτερούν κυρίως οι έγχρωμες φωτογραφίες σε σχέση με τις ασπρόμαυρες. Επειδή προσωπικά τυχαίνει να είμαι λάτρης της ασπρόμαυρης φωτογραφίας, θα ήθελα να σε ρωτήσω αν αυτό είναι απλά τυχαίο ή αν αποτελεί σκόπιμα προσωπική σου επιλογή για συγκεκριμένο λόγο.

Τέλεια! Κατευθείαν στα δύσκολα δηλαδή! Αρχικά, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για τα καλά σας λόγια και κυρίως για την ευκαιρία που δίνετε και σε εμένα και σε άλλους καλλιτέχνες να μιλήσουν για την προσπάθειά τους και να μοιραστούν τις ιδέες τους και τις ανησυχίες τους, πράγμα που δεν είναι καθόλου εύκολο παρόλο που η τεχνολογία φαίνεται να ευνοεί. Για να απαντήσω, λοιπόν, ναι υπάρχει λόγος, ή καλύτερα λόγοι, που προτιμώ την έγχρωμη φωτογραφία. Ένας είναι ο αισθητικός! Μου αρέσουν τα χρώματα και μου αρέσει πολύ να παίζω με αυτά στα καρέ μου. Ο δεύτερος είναι ότι θέλω ο θεατής να γίνεται μέρος της φωτογραφίας, δηλαδή να μπορεί να καταλάβει τον τόπο, την ώρα, τι συμβαίνει ή ακόμα τι θα συμβεί. Εν ολίγης, ενώ η φωτογραφία είναι μία και μοναδική στιγμή θέλω να έχει διάρκεια και ο θεατής να μπορεί να "μπεί" στο περιβάλλον, και το περιβάλλον είναι χρωματιστό! Είναι μία ανάγκη που είχα από πάντα, δεν ξέρω όμως γιατί!


Τελικά τι "βαθμό δυσκολίας" θα έβαζες στην ασπρόμαυρη φωτογραφία σε σχέση με την έγχρωμη;
Νομίζω έχει να κάνει με το είδος της φωτογραφίας. Για παράδειγμα, στις μουσικές σκηνές και συναυλίες, με τις έντονες και πολύ έντονες φωτιστικές αντιθέσεις θεωρώ ότι είναι πιο εύκολη η ασπρόμαυρη φωτογραφία. Αν και είναι πιο εντυπωσιακές, προτιμώ τις πιο αντιπροσωπευτικές.
Πολλοί φωτογράφοι μου έχουν εκμυστηρευθεί ότι αρέσκονται να φωτογραφίζουν με πολλά καρέ ανά δευτερόλεπτο όταν μάλιστα όλες οι σύγχρονες φωτογραφικές μηχανές τους το παρέχουν και προκειμένου να μη χάσουν κάτι από τη μία και μοναδική στιγμή του ενός "κλικ". Σε πρόσφατη κατ' ιδίαν συζήτηση μας εμφατικά μας είπες ότι το δικό σου σκεπτικό είναι "μία στιγμή, μία ματιά, ένα κλικ μία κι έξω". Γιατί επιλέγεις τον δύσκολο δρόμο;


Για μένα ο τρόπος που περιγράφετε είναι ο δύσκολος! Η προσπάθειά μου είναι να ελαχιστοποιήσω τα κλικς μου, να έχω όσο το δυνατόν λιγότερες "άχρηστες" φωτογραφίες. Με κουράζει πολύ η διαλογή, ακόμα και το πιο απλό, να περιμένω τη μεταφορά όλων αυτών των μεγάλων αρχείων στον υπολογιστή. Προσπαθώ να το φανταστώ και μου φαίνεται εφιάλτης! (Γελάει)


Έχεις φωτογραφίσει πολλούς καλλιτέχνες μέχρι σήμερα. Μέσα σ' αυτούς και οι πολύ γνωστοί πλέον Vanila Swing που όχι μόνο τους έχεις φωτογραφίσει αλλά θα μπορούσαμε να πούμε ότι είσαι και η βασική τους φωτογράφος μιας και οι δικιές σου αποκλειστικά φωτογραφίες έχουν χρησιμοποιηθεί από το συγκεκριμένο γκρουπ για εξώφυλλα, αφίσες, projects και κάθε είδους διαφημιστικό υλικό γενικότερα. Πόσο δύσκολο αλήθεια είναι να κερδίσει κάποιος επαγγελματίας φωτογράφος την εμπιστοσύνη κάποιου καλλιτέχνη της τόσο απαιτητικής μουσικής σκηνής;
Ναι είμαι πολύ χαρούμενη με αυτή τη συνεργασία, που κρατάει πλέον 6 χρόνια! Δεν ξέρω αν έχω κερδίσει την εμπιστοσύνη τους ακόμα. Πιστεύω ότι ένας καλλιτέχνης πρέπει συνεχώς να αυτο - αποδεικνείεται. Ως καλλιτέχνες το γνωρίζουν καλά αυτό οιVanila Swing, και ειδικά στο χώρο τους! Αυτό που ξέρω είναι ότι στο τέλος είμαστε ικανοποιημένοι με τα αποτελέσματα μας, προσπαθούμε κάθε φορά να γινόμαστε καλύτεροι, υπάρχει σεβασμός και κατανόηση από όλες τις πλευρές και παρά τις δυσκολίες, περνάμε καλά, έχουμε άψογη συνεργασία και πολύ πολύ αγάπη! Τα ξεπερνάμε όλα μαζί και γιορτάζουμε τις επιτυχίες μαζί!


Υπήρξαν θέματα για τα οποία είπες: "Δεν θέλω να τα φωτογραφίσω";
Ευτυχώς όχι! Δεν μου έχουν προτείνει κάτι που να πω ξεκάθαρα όχι. Όλα έχουν το ενδιαφέρον τους και τις προκλήσεις τους. Δεν σας κρύβω όμως ότι δεν σκεφτόμουν πάντα έτσι. Μικρότερη είχα πει για πολλά πράγματα ότι δεν θα έκανα ποτέ! Όπως για παράδειγμα τα θρησκευτικά μυστήρια (γάμοι, βαφτίσια) που μου αρέσουν τώρα πάρα πολύ και εκτός του ότι περνάω υπέροχα, έχω γνωρίσει εκπληκτικούς ανθρώπους και είχα την ευκαιρία να καταγράψω κάποιες από τις πιο έντονες στιγμές τους! Νιώθω πολύ τυχερή! Πλέον δύσκολα λέω όχι. Αν, πάλι, έρθει κάτι στο μέλλον το οποίο θα με θίγει ηθικά ή θίγει την αισθητική μου θα το πω!


Κάποια στιγμή σου έγινε πρόταση για καριέρα στο εξωτερικό. Κι όμως επέλεξες Ελλάδα.
Όπως είναι διατυπωμένη η ερώτηση, φαίνεται σαν είχα κάτι "στρωμένο" και δεν είναι έτσι. Είχα τις ευκαιρίες μου όπως όλοι. Θεωρώ ότι ακόμα στην Ελλάδα έχουμε ένα καλό βιοτικό επίπεδο στην ουσία του. Μπορούμε να κάνουμε τόσες ποικίλες δραστηριότητες σε βουνά, σε θάλασσες, σε πόλεις, γρήγορα και εύκολα και χωρίς μεγάλο οικονομικό αντίτιμο. Οι συνθήκες είναι ακόμα ευνοϊκές και θέλω να τις εκμεταλλευτώ όσο μπορώ! Από την άλλη θέλω πάρα πολύ να συνεργαστώ σε νέο περιβάλλον με άλλη κουλτούρα, νέες ιδέες και διαφορετικό τρόπο σκέψης και να αλληλοεπιδράσω δημιουργικά και ανυπομονώ!


Είναι θεμιτό πιστεύεις ένα φωτογράφος να "κλέβει" από δουλειές άλλων φωτογράφων;
Ναι βέβαια! Θεωρώ ότι το "κλέψιμο" είναι η ουσία της προόδου σε όλους τους τομείς! Αν ο στόχος σου είναι να αντιγράψεις μια ιδέα και προσπαθήσεις να την εκτελέσεις καλύτερα είναι πρόοδος. Αν την αντιγράψεις επειδή "πουλάει", δεν είναι κακό, αλλά πιστεύω θα αποτύχεις. Συγκεκριμένα στη φωτογραφία έχουμε πρότυπα φωτογράφων και φωτογραφιών που ασυναίσθητα οικειοποιούμαστε.


Και για να κάνουμε λίγο χιούμορ. Κάποιος φωτογράφος συνάδελφος σου αποφασίζει να σε διαγράψει από το facebook επειδή ισχυρίζεται ότι κλέβεις τις ιδέες του. Τι απαντάς; (σημείωση: αυτό έχει συμβεί στην πραγματικότητα και δεν είναι απλώς χιούμορ)
Δεν ξέρω αν θα το καταλάβαινα καν! Χα χα! Εάν γινόταν ξεκάθαρα αντιληπτό, δεν θα απαντούσα, θα γελούσα! Είναι τόσο επιφανειακή η επικοινωνία στα social media, που και η τιμωρία "σε διαγράφω από φίλο" γίνεται ακόμα πιο παιδιάστικη από όσο είναι! Πόσο μάλλον για ένα θέμα αρκετά υποκειμενικό, την τέχνη. Δύσκολα, παντώς, πιστεύει κανείς αυτή την ιστορία κι ας ξέρω ότι είναι πέρα για πέρα αληθινή!


Αγαπάς επίσης την αναλογική φωτογραφική σου μηχανή. Εσύ μας το είπες άλλωστε. Γιατί;
Α! Η μινολτίτσα είναι μια αναλογική μηχανή συνομήλικη μου. Την έχω αγαπήσει ιδιαιτέρως λόγω του ότι αυτή παίρνω τα τελευταία χρόνια στις διακοπές. Δεν χρειάζεται φόρτιση, είναι μικρή και ελαφριά και αρκετά εύκολη στους χειρισμούς της. Η ίδια η φωτογράφηση έχει μια τελείως διαφορετική αίσθηση ήχοι στη λήψη, ο κόκκος και τα χρώματα στην εμφάνιση έχουν άλλη γοητεία. Επιπλέον σου προκαλεί ένα δημιουργικό άγχος ο περιοριστικός αριθμός λήψεων, και με ιντριγκάρει.


Επιδιώκεις όταν φωτογραφίζεις να δίνεις κατά κάποιο τρόπο ένα δικό σου χαρακτήρα στις φωτογραφίες σου ώστε να λένε: "Αυτή η φωτογραφία είναι της Εβίτα"; Ένα δικό σου στίγμα δηλαδή. Και αν ναι, πώς το κατορθώνεις;
Νομίζω ότι παλιότερα ως ερασιτέχνης το είχα και πλέον το έχω χάσει. Μάλλον επειδή πλέον δεν θέτω τόσα όρια στον εαυτό μου και έχω περισσότερες εμπειρίες και προσλαμβάνουσες. Κάποια στιγμή, ελπίζω όλα αυτά να συγκλίνουν και να χτίσουν το προσωπικό μου χαρακτηριστικό και να γίνει αναγνωρίσιμο! Αυτό πιστεύω είναι το όνειρο κάθε καλλιτέχνη! Μακάρι!


Ποιοι είναι οι βασικοί φωτογράφοι που επηρέασαν το προσωπικό σου στυλ;
Δεν έχω ακριβώς φωτογράφους που με επηρεάζουν όσο φωτογραφίες συγκεκριμένες. Κάποιες, δεν σας κρύβω, τις ζηλεύω κιόλας. Θαυμάζω πολλούς φωτογράφους, Έλληνες και ξένους για τις ιδέες τους και τις ματιές τους. Συνήθως επηρεάζομαι από φωτογράφους με τους οποίους συνεργάζομαι και τους βλέπω "επί τω έργω". Εκεί είναι ξεκάθαρα τα πράγματα και μπορώ να απορρίψω ή να "ξεσηκώσω" κάποια τεχνική και κυρίως να μάθω.


Ποιος είναι ο προσωπικός ορισμός που θα έδινες για την τέχνη της φωτογραφίας;

Μέσω της φωτογραφίας μία στιγμή μοναδική και ανεπανάληπτη, αποκτά αιώνια διάρκεια. Αν το σκεφτείτε, είναι κάτι μαγικό! Πώς πιστεύεις ότι κατακτιέται η αυτοπεποίθηση κατά την τέχνη του "φωτογραφίζειν";Είμαι αρκετά ανασφαλής και πάντα πιστεύω ότι θα μπορούσα να τα πάω καλύτερα, και αυτός είναι και ο συνεχής μου στόχος. Άλλωστε η τέχνη είναι απύθμενη και ανεξάντλητη. Πιστεύω όμως ότι με μεγάλη εμπειρία και πολύ δουλειά μπορεί οποιοσδήποτε να "σταθεί γερά στα πόδια του" και να έχει αυτοπεποίθηση. Σε κάποιους φωτογραφικούς τομείς που έχω μεγαλύτερη εμπειρία έχω και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Παράλληλα πιστεύω πολύ στον εαυτό μου. Είναι αντιφατικό, το ξέρω, αλλά έτσι είναι και η τέχνη!