Η συνέντευξη παραχωρήθηκε από τον ηθοποιό Αλέκο Συσσοβίτη λίγο μετά τα εγκαίνια του πολυχώρου τέχνης "Faust". Έκτοτε στηρίζουμε τον συγκεκριμένο χώρο ως χορηγοί επικοινωνίας.

Ε: Αλέκο Συσσοβίτη πρώτα απ' όλα ένα μεγάλο ευχαριστώ για το γεγονός ότι μιλάς στο διαδικτυακό μας κανάλι. Να πούμε βέβαια ότι βρισκόμαστε στον πολυχώρο τέχνης "Faust" όπου πρόσφατα δημιουργήθηκε από εσένα και τους συνεργάτες σου. Πριν όμως μιλήσουμε γι' αυτόν τον πολύ όμορφο χώρο ως εισαγωγή θα θέλαμε να ακούσουμε δύο λόγια για την ιστορική σου καλλιτεχνική διαδρομή. Γιατί απ' όσο ξέρω δεν έχεις
ξεκινήσει πηγαίνοντας σε κάποια δραματική σχολή αλλά ξεκίνησες αρχικά με άλλα πράγματα και στο θέατρο μπήκες λίγο "σφήνα".




The interview that the actor Alekos Sissovitis gave to us, shortly after the opening of the artspace "Faust Bar-Theater-Arts". Since then we support this specific place as media sponsors.

Q: Alekos Sissovitis, first of all I would like to thank you a lot for talking to our online channel. We should mention of course that we are in the artspace "FaustBar-Theater-Arts", which was recently created by you and your colleagues. But beforewe talk about this very beautiful place, as an ​​introduction we would like to hear a few words about your historical artistic career. Because as far as I know you did not start by going to a drama school but you initially started with other things and you “wedged” your way into theater.

Αλέκος Συσσοβίτης: Η αλήθεια είναι ότι είχα ξεκινήσει από χώρους σαν κι αυτόν. Δηλαδή πιτσιρικάς γύρω στα 16 - 17 άρχισα να εργάζομαι σε μπαράκια ως dj μάλιστα και ξεκινώντας από Θεσσαλονίκη. Μπήκα, λοιπόν, πίσω από τα πικάπ γιατί
τότε είχαμε τους δίσκους βινυλίων και όχι τα cd. Γαλουχήθηκα έτσι καλά στην περίοδο της δεκαετίας του '80 σε μια σκηνή μαύρη, λευκή, ροκ, τζαζ, φάνκ, σόουλ κτλ όπου μπόρεσα έτσι να περάσω μια τετραετία πίσω από τα πικάπ και πραγματικά να χαρώ σε εκείνη τη μετά-εφηβική περίοδο αυτό που λέμε "γνωριμία με τη μουσική. Συστήθηκα με τη μουσική. Όχι σαν
μουσικός καλλιτέχνης αλλά σαν ένας άνθρωπος που έπαιζα τη μουσική στα πικάπ και την ευχαριστιόμουν πολύ. Μετά πέρασα πίσω από τα μπαρ και βρέθηκα έτσι στη Μύκονο, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη όπου αυτό κάποια στιγμή ήρθε και
ολοκληρώθηκε περίπου στο τέλος του '90. Στη συνέχεια ήθελα να αλλάξω κατεύθυνση και πλεύση και ασχολήθηκα με τη μόδα. Η μόδα ήταν μια περίοδος γύρω στα δύο χρόνια. Μετά τη μόδα κάποια στιγμή ο Γιώργος Πανουσόπουλος ο κινηματογραφιστής έκανε την "Ελεύθερη κατάδυση" -πολύ σημαντικός Έλληνας σκηνοθέτης που τον γνωρίζουμε όλοι μας- όπου έψαχνε για κάποιον μη ηθοποιό. Κατά τύχη ο άνθρωπος που έκανε το cast με πέτυχε σε ένα club μέσα και μου έκανε την πρόταση. Το σκέφτηκα, πήγα, τον γνώρισα χωρίς να έχω σπουδάσει κάτι και μπήκα στα δοκιμαστικά για την ταινία όπου τελικά υπήρξε η αλληλοεκτίμηση και τελικά συνεργαστήκαμε και ανέλαβα το ρόλο που ήταν και μεγάλος ρόλος σε μια σπουδαία ταινία. Ήταν δύσκολο για μένα αλλά ήταν τελικά ένα εγχείρημα όπου πραγματικά το χάρηκα. Αυτό λοιπόν με έφερε μέσα στην
υποκριτική. Δεν έχω σπουδάσει όπως είπα και προηγουμένως και σπούδασα ουσιαστικά ως αυτοδίδακτος επάνω στο σανίδι

σ' αυτή την 15ετή πορεία μου στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Στη συνέχεια η μία εμπειρία μου έφερε την άλλη. Αυτή η εμπειρία που απέκτησα στον κινηματογράφο μου έδωσε τη δυνατότητα κάποια στιγμή να δεχτώ μία πρόταση - πρόσκληση από το Γιάννη Χουβαρδά, τον διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου τώρα, που τότε είχε το θέατρο "ΑΜΟΡΕ". Και πραγματικά και εκεί βρέθηκα σε ένα πολύ παρθενικό
"γήπεδο" χωρίς να έχω καμία παιδεία και καμιά σπουδή και το λέω και με μία αναστολή γιατί στην πορεία κατάλαβα τις δυσκολίες που υπάρχουν στο θέατρο τεχνικές και μη. Αλλά το τόλμησα. Μπόρεσα έτσι κάπως άγουρα αλλά με μεγάλο αυθορμητισμό, πολύ αλήθεια αλλά και με ένα συναίσθημα ισχυρό, να ανταπεξέλθω στο ρόλο που έκανα τότε. Μάλιστα καλά γιατί ήρθαν και καλές κριτικές. Τα τελευταία 15 χρόνια έχω μια καλή πορεία όπου υπάρχουν στο ενεργητικό μου τουλάχιστον 14 μεγάλες παραστάσεις, 7-8 σήριαλ στην τηλεόραση αλλά και κάποιες κινηματογραφικές δουλειές. Δόξα τον Θεό, μια χαρά πάμε.

Alekos Sissovitis: The truth is that I started from places like this. As a teen, at around 16-17, I started working in bars as a DJ, starting from Thessaloniki. So I found myself behind the turntables, because then we had vinyl disks and not CDs. This way I was trained well in the period of ‘80s in a scene that was black, white, rock, jazz, funk, soul, etc. where I spent four years behind the turntables and I was really happy at that post-adolescent period, what we call “getting to know music”. I was introduced to music. Not like a musical artist
but as a person who was playing music on the turntable and I was really enjoying myself. Afterwards I started working as a barman and so I found myself in Mykonos, Athens and Thessaloniki, and this ended in around the end of '90. Then
I wanted to change direction and I got involved in fashion. Fashion was a period of around two years. After fashion, at some point, the filmmaker George Panousopoulos produced the “Eleftheri Katadysi” (Snorkeling) – a very important
Greek filmmaker whom we all know – and he was looking for a non-actor. By chance the person who was in charge for the cast found me in a club and made the proposal. I thought about it, I went there, I met him without having studied
anything and I got in the auditions, where there was mutual respect and eventually we worked together and I got the role, which was a big role in a great movie. It was hard for me but ultimately it was a project that I really enjoyed. So that brought me into acting. I have not studied as I said before
and I got essentially self-taught on stage during my 15-year career in theater, television and cinema. Then one experience brought the other. The experience I gained in cinema allowed me at some point to accept a proposal – an invitation from John Chouvardas, the director of the National Theatre now, who used to have the “AMORE” theater. Also there I found myself in a very maiden “field” without having the proper education and I say this with suspension because later I understood the technical or non technical difficulties involved in theater. But I dared. So, in a somewhat immature way but with great spontaneity, much truth and with a strong feeling, I succeeded to handle the role that I played.
Indeed well because I got good reviews. The last 15 years I have a good track with at least 14 major performances, 7-8 serials on TV and some films. Thank God, I’ m doing well.

Ε: Πάμε λίγο τώρα να μας μιλήσεις για τον πολυχώρο "Faust".

Q: Let's talk about artspace "Faust" now.

ΑΣ: Ουσιαστικά έχουμε κλείσει ένα νεοκλασικό διατηρητέο στο κέντρο της Αθήνας. Βρισκόμαστε Καλαμιώτου 11 και Αθηναϊδος 12.

AS: Basically we booked a neoclassical landmark in Athens downtown. We are at Kalamiotou 11 and Athinaidos 12.

E: Να πούμε ότι έχει δύο εισόδους και από τη μία και από την
άλλη μεριά.

E: We should say that it has two entrances, one on each side.

ΑΣ: Σωστά. Είναι ένα διαμπερές κτίριο όπου χρησιμοποιούμε τη μία είσοδο από τον πεζόδρομο ώστε να έχουμε μια ωραία εισαγωγή του κόσμου από μια ιδιωτική στοά που υπάρχει στο χώρο. Και μετά έχουμε μια διανομή τριών χώρων όπου αξιοποιήσαμε τον πρώτο υπάρχοντα, αυτόν που βρισκόμαστε τώρα, που είναι το bar με το live stage. Εδώ θα γίνονται μουσικά και μουσικοθεατρικά events. Ευελπιστούμε να δώσουμε το δικαίωμα σε καλλιτέχνες να συνεργαστούν (μουσικούς, χορευτές και ηθοποιούς αλλά και ανθρώπους που ασχολούνται με video art), και να δημιουργήσουν κάτι διαφορετικό, ζωντανό, πειραματικό αν γίνεται και εναλλακτικό. Και όχι μόνο γιατί θα πατάμε και σε κλασσική δομή. Θα έχουμε δηλαδή αρκετές τζαζ βραδιές με καλέσματα και από το
εξωτερικό που θα αφορούν και μεμονωμένους καλλιτέχνες αλλά και μουσικά σχήματα. Επίσης επειδή μας αρέσει και η λατινική ζώνη θα έχουμε και καλέσματα αφρομπραζίλο.
Γενικά θα δημιουργήσουμε μια μουσική ομπρέλα που θα δώσει το δικαίωμα στον κόσμο να δει κάτι ενδιαφέρον και ωραίο σ' ένα χώρο που νομίζουμε ότι έχει μια αισθητική που του πηγαίνει κάτι τέτοιο. Μακάρι να μπορέσουμε να υιοθετήσουμε και τη "συνταγή" του μιούζικαλ που είναι σχετικά δύσκολο στην Ελλάδα γιατί το ρεπερτόριο μας είναι περιορισμένο, αλλά εδώ είμαστε και καλούμε τους καλλιτέχνες να συνδράμουν σ' αυτή την προσπάθεια.

AS: Right. It is an airy building where we use the entrance from the pedestrian street in order to give a good introduction to people with a private arcade that exists
in here. And then we have a distribution of three places where we utilized the first one, the one we are in now, which

is the bar with the live stage. Music and musical - theatrical events will take place her. We hope to give the right
to artists to work together (musicians, dancers and actors and people involved in video art), and create something different, lively, experimental and alternative if possible. And not only that, because we will also be based on a classical structure. We will have many jazz nights with guests from abroad, individual artists and groups. Also because we like Latin, we will invite afro Brazilians. In general we will create a musical “umbrella” that will give the right to people to watch something interesting and nice in a place that we think has an aesthetic that something like this fits. I wish that we will be able to adopt also the “recipe” of musicals that are relatively difficult in Greece because our repertoire is limited, but here we are and we invite artists who assist inthis effort.

Ε: Δύο πράγματα θα ήθελα να επισημάνω στο σημείο αυτό. Πρώτον ο χώρος μου δίνει την εντύπωση ότι τον ψάξατε πολύ για να καταλήξετε εδώ. Και δεύτερον μια ερώτηση. Γιατί "Faust" και αν αυτή η λέξη "κρύβει" πίσω της κάτι αναφερόμενη σ' αυτό τον συγκεκριμένο χώρο.

Q: I would like to point out two things now. First, this place gives me the impression that you searched a lot to end up here. And secondly, a question. Why Faust and if this word “hides” something referring to this specific place.

ΑΣ: Κατ' αρχήν όταν κάνω κάτι θέλω να το κάνω πάντα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και γι' αυτό και βάζω τον καλύτερο εαυτό μου προκειμένου να το πετύχω. Έκανα μια πολύ μεγάλη έρευνα αγοράς και είδα περίπου 50 χώρους πριν καταλήξω εδώ σε μία ζώνη από το Μαρούσι μέχρι τον Πειραιά. Τελικά αποφασίσαμε να είμαστε στο κέντρο της Αθήνας, εδώ που συμβαίνουν τα πράγματα. Και μάλιστα στο ιστορικό κέντρο που θεωρώ ότι είναι η πιο όμορφη γειτονιά της Αθήνας δηλαδή από το Σύνταγμα μέχρι το Μοναστηράκι. Με πολύ ωραία παλιά κτίρια, με ωραίους πεζόδρομους και με χαρακτήρα από την παλιά Αθήνα. Έτσι αποφασίσαμε να πάρουμε αυτό το κτίριο που ναι μεν έχει μικρότερους χώρους αλλά έχει τρεις χώρους. Ο ένας πάνω από τον άλλο. Θα δημιουργήσουμε λοιπόν εκτός από το bar που είναι εδώ στο ισόγειο ένα φουαγιέ με εικαστικό χαρακτήρα στον πρώτο όροφο. Και στον δεύτερο όροφο θα κάνουμε ένα θεατράκι για 65 περίπου καθήμενους όπου θα είναι μεταφερόμενα τα καθίσματα του έτσι ώστε η σκηνή να μπορεί να μεταφέρεται
μπρος, πίσω, δεξιά, αριστερά. Και επίσης να μπορεί να φιλοξενεί και χορευτικές παραστάσεις. Θέλουμε να υπάρχουν παραστάσεις θεατρικές, μουσικές, εικαστικές, κινηματογραφικές (π.χ. video art) ή και ποίηση, αναλόγιο, λογοτεχνία κτλ. Δηλαδή να υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να βρουν την στέγη τους εδώ. "Faust" λέγεται λόγω όλων αυτών. Επειδή ο μύθος του "Faust"  έχει ακουμπήσει τη λογοτεχνία, την κλασσική μουσική περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη τέχνη άρα σε προέκταση όλα τα μουσικά είδη αλλά και όλες τις υπόλοιπες τέχνες και βασικά το θέατρο. Ο Γκαίτε έγραψε τον "Φάουστ" ένα από τα μεγαλύτερα θεατρικά έργα που προσωπικά του έχω μεγάλη αδυναμία και επειδή είναι ένα έργο που διαπραγματεύεται την πάλη του καλού και του κακού κάτι που όλοι μας έχουμε μέσα μας αλλά και επειδή η λέξη "Φάουστ" στη ρίζα της είναι η λατινική "Faustus" που σημαίνει "ευοίωνος, τυχερός" κάτι που δεν το γνωρίζει ο κόσμος και νομίζει ότι ο "Faust" ταυτίζεται με το Διάβολο πράγμα που δεν ισχύει. Για όλους αυτούς τους λόγους και επειδή είναι ένα βαθύ κείμενο αλλά και επειδή η ετυμολογία της λέξης σημαίνει κάτι που είναι τυχερό, αποφασίσαμε να δώσουμε στο χώρο μας αυτό το στίγμα.

AS: First of all when I do something I want to always do it in the best way possible and that is why I do my best in order to succeed. I did a very big market research and saw about 50 places before ending up here, in a zone from Maroussi
to Piraeus. We finally decided to be in the center of Athens, because everything happens here. And indeed in the historical center which I consider to be the most beautiful neighborhood of Athens, from Syntagma Square to
Monastiraki. With very nice old buildings, with lovely pedestrian streets and a character of old Athens. So we decided to take this building although it has smaller spaces, but it has three spaces. One above the other. So we will create, in addition to the bar here on the ground floor, a foyer with artistic character on the first floor. And the second floor will be a theater for about 65 seats which will be transportable so that the stage can be moved forward,
backwards, right, left. And also it will be able to host dance performances. We want to have theatrical and musical performances, art, films (e.g. video art) or even poetry, lectern, literature etc. So we want many things to find their
shelter here. It is called "Faust" because of all these. Because the myth of "Faust" has touched literature, classical music more than any other art, so in extension all music genres and all other arts and mainly theater. Goethe wrote “Faust”, one of the greatest plays, that personally I adore, and because it is a play that negotiates the struggle of good and evil, something that we all have within us, but also because the word “Faust” is rooted from the Latin word “Faustus”, which means “auspicious, lucky”, something that people do not know and think that "Faust" identifies with the devil, which is not true. For all these reasons and because it is a profound text, but also because the etymology of the word means something that is lucky, we decided to give this stigma to
our space.

Ε: Αλέκο Συσσοβίτη σ' ευχαριστούμε πάρα πολύ που ανοίξατε
τις πόρτες σας στο διαδικτυακό μας κανάλι αλλά και για την εμπιστοσύνη σας στο "πρόσωπο" μας ως χορηγούς επικοινωνίας. Είμαστε κοντά σας πάντα.

Q: Alekos Sissovitis, thank you very much for opening your doors to our online channel and for your trust in us as media sponsors. We are always close to you.

ΑΣ: Κι εμείς με τη σειρά μας ευχαριστούμε πολύ.

AS: And we, in our turn, thank you a lot.