Evita Simoni

Εμείς οι άνθρωποι, δυστυχώς, τις περισσότερες φορές εντυπωσιαζόμαστε από την πρόσοψη των πραγμάτων και όχι από την ουσία. Για να το θέσω πιο απλά, μας εντυπωσιάζει το περίβλημα παρά το περιεχόμενο. Και βέβαια επειδή το γεγονός αυτό έχει τις προεκτάσεις του σε όλες τις πτυχές της ζωής μας, μερικές φορές και το επάγγελμα του φωτογράφου γίνεται δέσμιο τέτοιων καταστάσεων. Για παράδειγμα, μου αρέσει πάντα να παρατηρώ πως "κινείται" ένας φωτογράφος μέσα στο χώρο την ώρα που φωτογραφίζει. Ας πούμε σε ένα live. Ακόμα και ο τρόπος που "ξεδιπλώνει" τα σύνεργα του πριν ξεκινήσει τη φωτογράφιση και στη συνέχεια ο τρόπος που κρατάει την κάμερα αρχίζοντας τα κλικς, δείχνουν πιστεύω κάποια πράγματα. Και δεν χρειάζεται να' χεις πολύ εμπειρία προκειμένου να καταλάβεις αν κάποια πράγματα γίνονται απλά και μόνο για εντυπωσιασμό ή πράγματι επί της ουσίας. Με την Εβίτα είχα την ευκαιρία να συναντηθώ μαζί της σε αρκετά lives. Από την πρώτη στιγμή κιόλας ένα πράγμα είναι αυτό που με γοήτευσε στον τρόποδουλειάς της. Δουλεύει  πάντα "χαμηλόφωνα".  Ή με χαμηλούς τόνους, αν το θέλετε διαφορετικά. Μάλιστα, τόσο "χαμηλόφωνα" που αν δεν ξέρεις ότι είναι φωτογράφος δε θα το καταλάβεις παρά μονάχα την τελευταία στιγμή όταν πια θα έχει "σημαδέψει" με τη μηχανή της το θέμα της. Και το σίγουρο είναι ένα. Όταν η Εβίτα αρχίζει να "σημαδεύει" μπορείς να είσαι βέβαιος ότι το τελικό αποτέλεσμα της φωτογράφισης θα είναι εντυπωσιακό. Γιατί  όταν ο αυθορμητισμός και η αυτοπεποίθηση ενός φωτογράφου συναντάει τον επαγγελματισμό, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να εντυπωσιάζει και να γοητεύει όσους το παρακολουθούν. Εβίτα σ' ευχαριστούμε για την αποδοχή σου να απαντήσεις στις ερωτήσεις μας. Υποστηρίζουμε εσένα και τη δουλειά σου γιατί το κάνεις με πάθος.

We humans, unfortunately, are most often impressed by the façade of things rather than the essence. To put it simply, we get impressed by the cover rather than the content. And of course, since this fact has its extensions to all aspects of our lives, sometimes the photographer's profession becomes captive of suchsituations. For example, I always like to watch how a photographer moves in the space while photographing. During a live concert, for example. Even the way he unfolds his gear before starting the photo shoot, and then the way he keeps the camera and starts clicking; they show a few things I think. And you don’t need much of experience to understand if things are done simply for impressing or actually on the merits. I had the chance to meet Evita in several live concerts. From the very first moment, one thing is what fascinated me in her way of working. She always works in low tones. Such low tones indeed that if you don’t know that she is a photographer you will only realize it at the last moment when she will have “marked” the subject with her camera. And one is for sure. When Evita begins to “mark” you can be sure that the result of the photo will be impressive. Because when a photographer's spontaneity and self-confidence meet professionalism, the result can only impress and fascinate those who see it. Evita, we thank you for accepting to answer our questions. We support you and your work because you do it passionately.

01.

Εβίτα, μαζί σου θα ξεκινήσω λίγο ανάποδα. Παρακολουθώ εδώ και καιρό με μεγάλο ενδιαφέρον την εκπληκτική φωτογραφική δουλειά που παρουσιάζεις σε όλα τα επίπεδα (φωτογραφίσεις καλλιτεχνών, μόδα, κοινωνικά events, φύση κτλ), και βλέπω ότι υπερτερούν κυρίως οι έγχρωμες φωτογραφίες σε σχέση με τις ασπρόμαυρες. Επειδή προσωπικά τυχαίνει  να είμαι λάτρης της ασπρόμαυρης φωτογραφίας, θα ήθελα να σε ρωτήσω αν αυτό είναι απλά τυχαίο ή αν αποτελεί σκόπιμα προσωπικήσου επιλογή για συγκεκριμένο λόγο.

Evita, I will start a little bit upside down with you. I have been watching for some time and with great interest the fascinating photographic work you present at all levels (artists photography, fashion, social events, nature, etc.), and I see that color photographs mostly outmatch the black and white ones. Since I personally happen to be a fan of black and white photography, I would like to ask if this is just something random or if it is intentionally a personal choice of yours, for a specific reason.

Τέλεια! Κατευθείαν στα δύσκολα δηλαδή! Άρχικά, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για τα καλά σας λόγια και κύριως για την ευκαιρία που δίνετε και σε εμένα και σε άλλους καλλιτέχνες να μιλήσουν για την προσπαθειά τους και να μοιραστούν τις ιδεές τους και τις ανησυχίες τους, πράγμα που δεν είναι καθόλου εύκολο παρόλο που η τεχνολογία φαίνεται να ευνοεί. Για να απαντήσω, λοιπόν, ναι υπάρχει λόγος, ή καλύτερα λόγοι, που προτιμώ την έγχρωμη φωτογραφία. Ένας είναι ο αισθητικός! Μου αρέσουν τα χρώματα και μου αρέσει πολύ να παίζω με αυτά στα καρέ μου. Ο δεύτερος είναι ότι θέλω ο θεατής να γίνεται μέρος της φωτογραφίας, δηλαδή να μπορεί να καταλάβει τον τόπο, την ώρα, τι συμβαίνει ή ακόμα τι θα συμβεί. Εν ολίγης, ενώ η φωτογραφία είναι μία και μοναδική στιγμή θέλω να έχει διάρκεια και ο θεατής να μπορεί να "μπεί" στο περιβάλλον, και το περιβάλλον είναι χρωματιστό! Είναι μία ανάγκη που είχα από πάντα, δεν ξέρω όμως γιατί!

Perfect! Straight to the difficult part! First of all, I would like to thank you warmly for your kind words and above all for the opportunity that you offer to me and other artists to talk about their efforts and share their ideas and concerns, which is not easy at all, although technology seems to favor it. To answer your question, yes, there is a reason, or better many reasons I prefer color photography. One is the aesthetics! I like colors and I like playing with them in my frames. The second one is that I want the viewer to become a part of the picture, that is, to understand the place, the time, what is happening or what will happen. In short, while a photo is one single moment, I want it to last and I want the viewer to be able to “enter” the environment, and the environment is colorful! It's a need I've always had, but I don’t know why!

02.

Τελικά τι "βαθμό δυσκολίας" θα έβαζες στην ασπρόμαυρη φωτογραφία σε σχέση με την έγχρωμη;

Finally, what would you consider to be the “degree of  difficulty” of the black-and-white photography compared to the color one?

Νομίζω έχει να κάνει με το είδος της φωτογραφίας. Για παράδειγμα, στις μουσικές σκηνές και συναυλίες, με τις έντονες και πολύ έντονες φωτιστικές αντιθέσεις θεωρώ ότι είναι πιο εύκολη η ασπρόμαυρη φωτογραφία. Αν και είναι πιο εντυπωσιακές, προτιμώ τις πιο αντιπροσωπευτικές.

I think it has to do with the kind of photography. For example, in musical scenes and concerts, with the very intense lighting contrasts, I find easier the black and white photography. Although they are more impressive, I prefer the most representative ones.

03.

Πολλοί φωτογράφοι μου έχουν εκμυστηρευθεί ότι αρέσκονται να φωτογραφίζουν με πολλά καρέ ανά δευτερόλεπτο όταν μάλιστα όλες οι σύγχρονες φωτογραφικές μηχανές τους το παρέχουν και προκειμένου να μη χάσουν κάτι από τη μία και μοναδική στιγμή του ενός "κλικ". Σε πρόσφατη κατ' ιδίαν συζήτηση μας εμφατικά μας είπες ότι το δικό σου σκεπτικό είναι "μία στιγμή, μία ματιά, ένα κλικ μία κι έξω". Γιατί επιλέγεις τον δύσκολο δρόμο;

Many photographers have confided to me that they like shooting with many frames per second, especially since all their modern cameras provide it and in order not to lose something at the one and only moment of a click. In a recent private conversation, you emphatically told usthat your way of thinking is “one moment, one glance, one single click”. Why do you choose the hard way?

Για μένα ο τρόπος που περιγράφετε είναι ο δύσκολος! Η προσπάθειά μου είναι να ελαχιστοποιήσω τα κλικς μου, να έχω όσο το δυνατόν λιγότερες "άχρηστες" φωτογραφίες. Με κουράζει πολύ η διαλογή, ακόμα και το πιο απλό,να περίμενω τη μεταφορά όλων αυτών των μεγάλων αρχείων στον υπολογιστή. Προσπαθώ να το
φανταστώ και μου φαίνεται εφιάλτης! (Γελάει)

04.

Έχεις φωτογραφίσει πολλούς καλλιτέχνες μέχρι σήμερα. Μέσα σ' αυτούς και οι πολύ γνωστοί πλέον Vanila Swing που όχι μόνο τους έχεις φωτογραφίσει αλλά θα μπορούσαμε να πούμε ότι είσαι και η βασική τους φωτογράφος μιας και οι δικιές σου αποκλειστικά φωτογραφίες έχουν χρησιμοποιηθεί από το συγκεκριμένο γκρουπ για εξώφυλλα, αφίσες, projects και κάθε είδους διαφημιστικό υλικό γενικότερα. Πόσο δύσκολο αλήθεια είναι να κερδίσει κάποιος επαγγελματίας φωτογράφος την εμπιστοσύνη κάποιου καλλιτέχνη της τόσο απαιτητικής μουσικής σκηνής;

You have photographed many artists to date. Among them, the well-known Vanila Swing, whom not only you have photographed, but we could say that you are their main photographer, as exclusively your photos have been used by this group for covers, posters, projects and any kindof promotional material in general. How difficult is it for a professional photographer to gain the trust of an artist of such a demanding music scene?

For me the way you describe is the hard one! My attempt is to minimize my clicks, to have as few “useless” pictures aspossible. Picking makes me very tired, even the simplest thing as to wait for the transfer of all these large files to the computer. I’m trying to imagine it and it seems like a nightmare! (She is laughing)

Ναι είμαι πολύ χαρούμενη με αυτή τη συνεργασία, που κρατάει πλέον 6 χρόνια! Δεν ξέρω αν έχω κερδίσει την εμπιστοσύνη τους ακόμα. Πιστεύω ότι ένας καλλιτέχνης πρέπει συνεχώς να αυτοαποδεικνείεται. Ως καλλιτέχνες το γνωρίζουν καλά αυτό οι
Vanila Swing, και ειδικά στο χώρο τους! Αυτό που ξέρω είναι ότι στο τέλος είμαστε ικανοποιημένοι με τα αποτελέσματα μας, προσπαθούμε κάθε φορά να γινόμαστε καλύτεροι, υπάρχει σεβασμός και κατανόηση από όλες τις πλευρές και παρά τις δυσκολίες, περνάμε καλά, έχουμε άψογη συνεργασία και πολύ πολύ αγάπη! Τα ξεπερνάμε όλα μαζί και γιορτάζουμε τις επιτυχίες μαζί!

Yes, I am very happy with this collaboration, which is now 6 years old! I do not know if I have yet to win their trust. I believe that an artist must always be self-evident. As artists, Vanila Swing  know this well, and especially in their scene! What I know is that in the end we are happy with our results; we try to be better every time, there is respect and understanding from all sides and despite the difficulties, we are doing well, and we have excellent cooperation and very much love! We overcome everything all together and celebrate the successes together!

05.

Υπήρξαν θέματα για τα οποία είπες: "Δεν θέλω να τα φωτογραφίσω";

Were there any topics that you said: “I do not want to photograph them”?

Ευτυχώς όχι! Δεν μου έχουν προτείνει κάτι που να πω ξεκάθαρα όχι. Όλα έχουν το ενδιαφέρον τους και τις προκλήσεις τους. Δεν σας κρύβω όμως ότι δεν σκεφτόμουν πάντα έτσι. Μικρότερη είχα πει για πολλά πράγματα ότι δεν θα έκανα ποτέ! Όπως για παράδειγμα τα θρησκευτικά μυστήρια (γάμοι,βαφτήσια) που μου αρέσουν τώρα πάρα πολύ και εκτός του ότι περνάω υπέροχα, έχω γνωρίσει εκπληκτικούς ανθρώπους και είχα την ευκαιρία να καταγράψω κάποιες από τις πιο έντονες στιγμές τους! Νιώθω πολύ τυχερή! Πλέον δύσκολα λέω όχι. Αν, πάλι,  έρθει κάτι στο μέλλοντο οποίο θα με θίγει ηθικά ή θίγει την αισθητική μου θα το πω!

Fortunately not! They have never suggested anything to which I said clearly no. They all are interesting and challenging. To be honest, though, I was not always thinking like this. When I was younger I said that I would never do many things! For example, religious ceremonies (weddings, christenings) that I love now and besides having a great time, I have met amazing people and I had the opportunity to record some of their mostintense moments! I feel very lucky! Now I'm hardly saying no. If, again, something comes in the future that will morally affect me or affect my aesthetics I will say no!

06.

Κάποια στιγμή σου έγινε πρόταση για καριέρα στο εξωτερικό. Κι όμως επέλεξες Ελλάδα.

At some point, you were made a proposal for a career abroad. But you chose Greece.

Όπως είναι διατυπωμένη η ερώτηση, φαίνεται σαν είχα κάτι "στρωμένο" και δεν είναι έτσι. Είχα τις ευκαιρίες μου όπως όλοι. Θεωρώ ότι ακόμα στην Ελλάδα έχουμε ένα καλό βιοτικό επιπέδο στην ουσία του. Μπορούμε να κάνουμε τόσες ποικίλες δραστηριότητες σε βουνά, σε θάλασσες, σε πόλεις, γρήγορα και εύκολα και χώρις μεγάλο οικονομικό αντίτιμο. Οι συνθήκες είναι ακόμα ευνοϊκές και θέλω να τις εκμεταλευτώ όσο μπορώ! Από την άλλη θέλω πάρα πολύ να συνεργαστώ σε νέο περιβάλλον με άλλη κουλτούρα, νέες ιδέες και διαφορετικό τρόπο σκέψης και να αλληλεπιδράσω δημιουργικά και ανυπομονώ!

The form of the question makes it seem like I has something “ready” and it's not like that. I had my opportunities like everyone else. I believe that we still have a good living standard in Greece. We can do so many activities at mountains, seas, cities, quickly and easily and without much money. The conditions are still favorable and I want to benefit from them as much as I can! On the other hand, I also want to work in a newenvironment with another culture, new ideas and a different way of thinking and interact creatively I can’t wait!

07.

Είναι θεμιτό πιστεύεις ένα φωτογράφος να "κλέβει" από δουλειές άλλων φωτογράφων;

Do you believe it’s legitimate for a photographer to “steal” by other photographers?

Ναι βέβαια! Θεωρώ ότι το "κλεψιμο"είναι η ουσία της προόδου σε όλους τους τομείς! Αν ο στόχος σου είναι να αντιγράψεις μια ιδέα και προσπαθήσεις να την εκτελέσεις καλύτερα είναι πρόοδος. Αν την αντιγράψεις επειδή "πουλάει", δεν είναι κακό, αλλά πιστεύω θα αποτύχεις. Συγκεκριμένα στη φωτογραφία έχουμε πρότυπα φωτογράφων και φωτογραφιών που ασυναίσθητα οικειοποιούμαστε.

Yes, of course! I believe that “stealing” is the essence of progress in all areas! If your goal is to copy an idea and try tomake it better, it is progress. If you copy it because it works, it's not bad, but I think you will fail. Specifically in photography we have photographers and photographs that we are unconsciously accustomed to.

08.

Και για να κάνουμε λίγο χιούμορ. Κάποιος φωτογράφος συνάδελφος σου αποφασίζει να σε διαγράψει από το facebook  επειδή ισχυρίζεται ότι κλέβεις τις ιδέες του. Τι απαντάς; (σημείωση: αυτό έχει συμβεί στην πραγματικότητα και δεν είναι απλώς χιούμορ)

Time for some humor. A colleague photographer decides to delete you from Facebook because he claims that you steal his ideas. What’s your answer? (Note: this has actually happened and is not just humor)

Δεν ξέρω αν θα το καταλάβαινα καν! Χα χα! Εαν γινόταν ξεκάθαρα αντιληπτό, δεν θα απαντούσα, θα γελούσα! Είναι τόσο επιφανειακή η επικοινωνία στα social media, που και η τιμωρία "σε διαγράφω από φίλο" γίνεται ακόμα πιο παιδιάστικη από όσο είναι! Πόσο μάλλον για ένα θέμα αρκετά υποκειμενικό, την τέχνη. Δύσκολα, παντώς, πιστεύει κανείς αυτή την ιστορία κι ας ξέρω οτι είναι πέρα για πέρα αληθινή!

I do not know if I would even understand it! Haha! If it was clear, I would not answer, I would laugh! Social media communication is so superficial, and the punishment of “unfriending” becomeseven more childlike than it is! Especially when it comes to such a subjective matter like art. It's hard to believe this story even though I know it's real!

09.

Αγαπάς επίσης την αναλογική φωτογραφική σου μηχανή. Εσύ μας το είπες άλλωστε. Γιατί;

You love also your analog camera. You told us so. Why?

Α! Η μινολτίτσα είναι μια αναλογική μηχανή συνομήλικη μου. Την έχω αγαπήσει ιδιαιτέρως λόγω του ότι αυτή παίρνω τα τελευταία χρόνια στις διακοπές. Δεν χρειάζεται φόρτιση, είναι μικρή και ελαφριά και αρκετά εύκολη στους χειρισμούς της. Η ίδια η φωτογράφηση έχει μια τελείως διαφορετική αίσθηση ήχοι στη λήψη, ο κόκκος και τα χρώματα στην εμφάνιση έχουν άλλη γοητεία. Επιπλέον σου προκαλεί ένα δημιουργικό άγχος ο περιοριστικός αριθμός λήψεων, και με ιντριγκάρει.

Ah! My little Minolta is an analogue machine of my age. I have loved her particularly because of the fact that I have been using it onvacation for the last few years. It doesn’t need to be charged, it is small and light and quite easy to handle. The shooting itself has a completely different sense. The sounds when shooting, the grain and the colors have another charm. In addition, the limited number of shots causes a creative anxiety and intrigues me.

10.

Επιδιώκεις όταν φωτογραφίζεις να δίνεις κατά κάποιο τρόπο ένα δικό σου χαρακτήρα στις φωτογραφίες σου ώστε να λένε: "Αυτή η φωτογραφία είναι της Εβίτα";  Ένα δικό σου στίγμα δηλαδή. Και αν ναι, πώς το κατορθώνεις;

Do you seek to give a personal character to your photos in a way that people can say “This is by Evita”? Meaning your own mark. And if so, how do you do it?

Νομίζω ότι παλιότερα ως ερασιτέχνης το είχα και πλέον το έχω χάσει. Μάλλον επειδή πλέον δεν θέτω τόσα όρια στον εαυτό μου και έχω περισσότερες εμπειρίες και προσλαμβάνουσες. Κάποια στιγμή, ελπίζω όλα αυτά να συγκλίνουν και να χτίσουν το προσωπικό μου χαρακτηριστικό και να γίνει αναγνωρίσιμο! Αυτό πιστεύω είναι το όνειρο κάθε καλλιτέχνη! Μακάρι!

I think that as an amateur I had it but now I have lost it. Probably because I no longer set such limits on myself and I have more experiences and recruits. At some point, I hope that all of this will converge and build my personal trait and become recognizable! That I believe is the dream of every artist! I wish!

11.

Ποιοι είναι οι βασικοί φωτογράφοι που επηρέασαν το προσωπικό σου στυλ;

Who are the main photographers that have influenced your personal style?

Δεν έχω ακριβώς φωτογράφους που με επηρεάζουν όσο φωτογραφίες συγκεκριμένες. Κάποιες, δεν σας κρύβω, τις ζηλεύω κιόλας. Θαυμάζω πολλούς φωτογράφους, Έλληνες και ξένους για τις ιδέες τους και τις ματιές τους. Συνήθως επηρεάζομαι από φωτογράφους με τους οποίους συνεργάζομαι και τους βλέπω "επί τω έργω". Εκεί είναι ξεκάθαρα τα πράγματα και μπορώ να απορρίψω ή να "ξεσηκώσω" κάποια τεχνική και κυρίως να μάθω.

It’s more about specific photos than photographers influencing me. To be honest, I envy some of them. I admire many photographers, both Greeks and foreigners for their ideas and their glances. I’m usually influenced by photographers with whom we work together and see them “in the act”. That's where things are clear and I can “copy” some technique and especially learn.

12.

Ποιος είναι ο προσωπικός ορισμός που θα έδινες για την τέχνη της φωτογραφίας;

What is the personal definition you would give to the art of photography?

Μέσω της φωτογραφίας μία στιγμή μοναδική και ανεπανάληπτη, αποκτά αιώνια διάρκεια. Αν το σκεφτείτε, είναι κάτι μαγικό!

Through photography, a unique and unforgettable moment acquires an eternal life. If you think about it, it's magical!

13.

Πώς πιστεύεις ότι κατακτιέται η αυτοπεποίθηση κατά την τέχνητου "φωτογραφίζειν";

According to you, how can you gain confidence within the art of “photographing”?

Είμαι αρκετά ανασφαλής και πάντα πιστεύω ότι θα μπορούσα να τα πάω καλύτερα, και αυτός είναι και ο συνεχής μου στόχος. Άλλωστε η τέχνη είναι απύθμενη και ανεξάντλητη. Πιστεύω όμως ότι με μεγάλη εμπειρία και πολύ δουλειά μπορεί οποιοσδήποτε να "σταθεί γερά στα πόδια του" και να έχει αυτοπεποίθηση. Σε κάποιους φωτογραφικούς τομείς που έχω μεγαλύτερη εμπειρία έχω και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Παράλληλα πιστεύω πολύ στον εαυτό μου. Είναι αντιφατικό, το ξέρω, αλλά έτσι είναι και η τέχνη!

 I'm pretty insecure and I always think I could do better, and that's my constant goal. After all, art is seamless and inexhaustible. But I believe that with great experience and great work anyone can stand firm on their feet and have confidence. In some photographic areaswhere I have more experience I am more confident. I also believe very much inmyself. It's contradictory, I know, but so is art!